Nakon više od pola veka pauze — još od istorijske misije Apollo 17 u decembru 1972. godine, čovek bi ponovo mogao zakoračiti na Mesečevu površinu. Ali, ovoga puta ne američki...
Kako stvari sada stoje, inicijativu preuzima Kina, čiji je ambiciozni cilj jasan: spuštanje svemirske letelice sa ljudskom posadom na Mesec do 2030. godine. Koliko vidimo, kineski svemirski program više nije u sferi teorije, a razvoj neophodne svemirske opreme je u punom jeku. U tom smislu, Kinezi već imaju na raspolaganju novu generaciju raketa dizajniranih za duboki svemir, kao što je Long March 10.
Osim rakete nosača, tu je i Mengzhou, svemirska letelica nove generacije namenjena transportu astronauta, kao i lunarni lender Lanyue, koji će omogućiti bezbedno spuštanje ljudi na Mesečevu površinu.
Ovde svakako treba napomenuti da je u februaru ove 2026. godine, Kina uspešno sprovela kritične testove svih sistema, čime su potvrđene funkcionalnosti rakete i svemirske letelice, a kao svojevrsna prethodnica ljudima, robotska misija Chang’e 7 istražiće negostoljubivo, ali resursima bogato područje Mesečevog južnog pola.
Kineski pristup lunarnoj misiji odlikuje se visokom preciznošću i složenom logistikom, što znači da umesto jednog lansiranja, kao što je to bilo do sada u svim prethodnim ljudskim lunarnim misijama, kineski plan predviđa dva odvojena lansiranja: dve rakete će poleteti sa Zemlje, od kojih će jedna nositi astronaute u letelici Mengzhou, dok će druga nositi lender Lanyue, a koji se u jednom trenutku susresti i spojiti u Mesečevoj orbiti. Konačno, nakon transfera, plan je da se astronauti u lenderu spuste na površinu Meseca.
Uspeh ove misije značio bi ne samo povratak čoveka na Mesec nakon više od 50 godina, već i uspostavljanje Kine kao vodeće sile u novoj trci za osvajanje svemira.
